قطار بی مسافر

شعر - ترانه و...

قطار بی مسافر

ک.احمدی
قطار بی مسافر شعر - ترانه و...

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

شیدا

مبادا راه و رسم عاشقی بدنام گردد

 

بزن خنجر! ولی جوری بزن پنهان بماند

 

 

 

 

..



تاريخ : چهارشنبه 26 شهریور1393 | 5 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا



شاید تو را  از نو ، ببینم

در هیات مرغی مهاجر

جوری نگاهم کن ، که  انگار

نام مرا داری به خاطر

*

شاید هزاران سال دیگر

من_ بچه ای در هند ، در چین

تو ،مادرم  باشی و هرشب

دورت بگردم با دل و دین

*

شاید که من یک کوه باشم

شاید تو ، رودی جاری از من

از لمس تو حس میکنم که

تو خاطراتی داری از من


تو_ خنده ای، عکسی ، عصایی!

من_ آینه ، قابی ، کلاهی

شاید که ما هر چیز باشیم

هر چیز خوبی که بخواهی


من چشمه ای شاید، تو ماهی

در من برقصی شاد  و آزاد

دنیا به پاس عشق این بار

یک زندگی از نو به ما داد !!!


شاید که من در کارگاهی

مردی هنر ورزیده باشم

دارم به یاد تو شب و روز

از سنگ ها ، بت میتراشم


شاید به جرم عشق صد بار

محکوم حکم مرگ باشم

اما طناب دار من شو

تا خون به دنیایت بپاشم


*****


شاید هزاران سال دیگر

تو رد شوی از یک خیابان

من عاشقت خواهم شد از نو

در کوچه های سرد تهران

*****


ما پیش از این ها قرن چندم

ما پیش از این یکبار تهران

تو عاشقم بودی.... ولی نه

من عاشقت بودم به قرآن



تاريخ : سه شنبه 22 بهمن1392 | 6 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

این شعر را

برای

دو زن نوشته ام

یکی تو

و دیگر

زنی که هرشب

در خوابهایم

گریه میکند

تو،

مرا جا گذاشتی

من

او را

گم کرده ام




تاريخ : سه شنبه 8 بهمن1392 | 10 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

زنان زیادی را

 

در خواب دیده ام

 

با صورت ها یی متفاوت

 

اندام و حرکاتی متفاوت

 

بی آنکه

 

دوستشان بدارم

 

شبهای زیادی

 

با زنانی متفاوت

 

در مزرعه

 

در خیابان

 

در خانه هایی متفاوت

 

به سر بردم

 

که هیچکدام را نتوانستم

 

دوست بدارم

 

مهربانترین آنان

 

زنی میانه سال بود

 

که نیمی از

 

میوه های خانه اش را

 

به من بخشید

 

و از همه بدتر

 

آرایشگری زشت بود

 

که وسواس تمیز کردن پنجره داشت

 

هر شب

 

خواب زنی تازه می بینم

 

بی آنکه دوستش بدارم

 

من

 

در خواب هایم

 

مثل بیداری هایم

 

کارگری روزمزدم.



تاريخ : دوشنبه 13 آبان1392 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

گفتی میرم اول بهار میام

بعد از اون خیلی بهاره میگذره


زندگی سخته بدون تو ولی

با همین سختیا داره میگذره



هر چی این آلبوما رو ورق زدم

چن تا از خاطره هامون کم میاد



خسته از روز و شبای بی توام

من از این روز و شبا بدم میاد



توی خوابای شبونه گم شدم

راه بر گشتنم از کدوم  وره



پرده رو بکش بذا تموم بشه

این نمایش سراپا مسخره

 

این همه دقیقه رو تلف نکن

این همه ثانیه رو هدر نده

 

من و این خاطر ه های خسته مو

دست این بادای دربدر نده

 

 



من به بی تو بودن عادت ندارم

ترسم از حجم شب و گم شدنه

 

مگه تو قرار نذاشتی که چشات

واسه من همیشه سو سو بزنه





تاريخ : دوشنبه 21 مرداد1392 | 12 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

abdolvahed mirzazadeh-19-33.JPG

 

 

 

در شبی که گرامیداشت دکتر فرهیخته  فلسفه و فرهنگ جناب داوری اردکانی

 

 بود  خیلی ها آمده بودند وجای خیلی ها خالی بوداما حضور غیرمنتظره 

 

 سید محمد خاتمی     با شعر ولبخند و مهربانی  توام

 

 بود تا    نجوا    این چنین در  آغوشش  آرام گیرد.



تاريخ : دوشنبه 17 تیر1392 | 11 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

همیشه ناتمومه قصه ی عشق

 

همیشه آخرین خط................ نقطه چینه

 

یکی  می ره  مث رودی پریشون

 

یکی سنگ صبور  ته نشینه

 

 

 

همین دلتنگیای مونده از عشق

 

به اون عاشق  نبودن ها می ارزه

 

جهان مال منه وقتی که هر شب

 

برای دیدنت جونم می لرزه

 

 

 

جهان مال منه وقتی که سنگم

 

جهان مال منه وقتی که رودم

 

جهان مال منه وقتی  کنارت

 

روی یه صندلی نشسته بودم

 

همیشه ناتمومه...........

 

ناتمومه........



تاريخ : چهارشنبه 29 خرداد1392 | 10 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

بیدار مکن  این من در خواب  رها را

 

بگذار بخوابم  همه ی عمر  خدا را

 

بگذار بخوابم که بخوابم که بخوابم

 

اینگونه فراموش کنم فاصله ها را

 

آنروز که تو خلق شدی با تو  سرشتند

 

معجون شگفت آوری از عشق و بلا را

 

یک عمر دعا کرده ام ای دوست بمانی

 

انگار که بر عکس شنیدند دعا را!!



تاريخ : دوشنبه 20 خرداد1392 | 1 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

 

الو   ...   جانم  ...   بگو  .....  دارم صداتو

 

هنوزم    می شناسم    خنده هاتو

 

بگو  ....   حرفی بزن  ....   دلتنگ   بودم

 

چقد    حرف نگفته     مونده     با تو

 

کجا بودی ؟    چه می کردی    عزیزم؟

 

چرا      گم کرده   بودم     رد  پاتو 

 

 

چه شهری را  زدی از عشق  بر هم

 

 

کجا   چرخونده ای   بازم   چشاتو

  

 

کجا    بازار    حراج      تو       داغه ؟ 

 

 

که یک جا می خرم     درد و بلاتو !

 

 

چه صنفی  خنده هاتو  می فروشه

 

کجا  پیدا کنم    جنس     نگا تو ؟

 

 

به بوسه می فروشم  جونمو باز

 

 

به   جونم   می خرم   باغ   لباتو

 

 

پس از تو لاابالی  ماند و  معتاد 

 

 

چه کردی با دلم  --این مبتلاتو ؟

 

 

 

 

چه گفتی ...؟ دوس... تم  دا...ری؟ .... ندا... ری  ؟

 

 

عوض کن     جان من     یک ذره ...جاتو

 

 

تو پروانه شدی و سوختم من

 

 

چرا ماهی نبودی ؟ تا  شنا تو --

 

 

در این برکه   ببینم رام و آرام

 

 

همیشه جذبه ی رقص  رهاتو

 

====

 

هوا   اینجا   هنوزم    سرد  مونده 

 

بهار   من    بیار    آب   و  هوا تو

 

 

خبر   داری   چه آمد   بر سر من  ؟

 

چه کردی با دل من؟       ای......... خدا.....تو.



تاريخ : پنجشنبه 19 اردیبهشت1392 | 4 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

 

 

 

بی تو خلوت  بی تو ساکت  بی تو دنیا  بی پرنده

 

کی تحمل میکند   این آسمان  را   بی پرنده ؟

 

 

من درختی سبز بودم پیش از این باد خزانی

 

اینک اما دم به دم  تنهای تنها    بی پرنده

 

 

مثل تقویمی که هر روزش زمستانی ست  یکسر

 

روزگارم پر شد از کولاک و سرما  بی پرنده

 

 

باد ..وحشی  برف ...سنگین    سر زمینی سوت و کور است

 

دردم از اینکه در آغوش که می خوابی  پرنده؟!

 

 

گیرم امشب سرکنم با  بیقراری های این دل

 

حال من دارد  ولی فردا  تماشا  ! بی پرنده

 

 

خالی ام سرگیجه دارم حالم اصلا خوب نیست

 

می کشم با خود به هرسو این قفس را  بی پرنده

 

 

سهم ما  تنهایی  است از زندگی از  عشق  و  بودن

 

تو پرنده  من پرنده  هردوی ما بی پرنده!!

 

 

 

 

 

 



تاريخ : شنبه 17 فروردین1392 | 12 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

بی کسی همیشه  تلخه

 

مث فصلی که سکوته

 

مث یه سایه  که ساکت

 

هر جا هستی  روبروته

 

 

گیج و خسته و پریشون

 

میون این همه آدم

 

پرسه میزنم یه عمره

 

دنبال یه جون پناهم

 

 

جاده ای که روبرومه

 

تا کجا ادامه داره ؟

 

 میدونم این تن خسته

 

دیگه طاقت نمیاره

 

 

کسی منتظر نمونده

 

کسی چش به راه من نیس

 

راه خونه مون  کدومه ؟

 

اگه میشه از نو  بنویس

 

 

توی هر خونه که باشی

 

قهر و مهر  پدری  هس

 

اگه چار طرف  دیواره

 

اما یه گوشه دری هس

 

 

راه خونه رو بلد شو

 

کسی شاید چش به راهه

 

شعله رو وقتی می بینی

 

که جهان همش سیاهه

 

 

پرسه می زنم  دوباره

 

میون این همه آدم

 

گیج و خسته و پریشون

 

خیلی خسته م  خیلی خسته م.

 

 



تاريخ : شنبه 12 اسفند1391 | 9 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

ماهی

 

 

آ تش به  سراپای  تنت  می افتد

 

لب لرزه  به له له  زدنت  می افتد

 

از  رقص  تو در آب چه می داند. ها ؟

 

توری   که به دور بدنت   می افتد.

 

 



تاريخ : دوشنبه 23 بهمن1391 | 10 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

به خزون نمیشه دل بست

 

وقتی عاشق بهاری

 

آخه واسه دل سپردن

 

دل دیگه ای نداری

 

 

اگه شاخه ی درختا

 

همه  همدست  تبر شن

 

از یه جنگل چی میمونه

 

برای عاشقی من

 

 

من درختو  دوست دارم

 

عاشق برگای سبزم

 

تو نذار به هم بریزه

 

ریتم موسیقی نبضم

 

دلخوشم به ابر و بارون

 

دلخوشم به موج و ساحل

 

دلخوشم به ساندویچی

 

از ترانه و فلافل

 

تو ازم نگیر بهارو

 

تو به من نده خزونو

 

نذا  پای تو بذارم

 

مرگ برگای جوونو

 

به خزون نمیشه دل بست

..........

.........

...........



تاريخ : سه شنبه 12 دی1391 | 10 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

 

سی دور  پیاپی همه پاییز و زمستان

 

سی دور تسلسل زده تقویم بدینسان

 

 

از پنجره ها رد شد و بر خواب من افتاد

 

تصویر هراس آوری از سایه ی شیطان

 

 

نگذاشت که از پنجره خورشید بتابد

 

هر روزنه را بست که من نگذرم از آن

 

 

دیدم همه جا رنگ  تباهی و سیاهی ست

 

هر کوچه  و هر کوه خیابان و بیابان

 

ناگاه ترک خورد و فرو ریخت سراپا

 

تندیس من از ریزش بی وقفه ی باران

 

آوار شد این سقف  سراسیمه به رویم

 

در لحظه ی پیوند من و نعره ی عصیان

 

سی ثانیه  تا مرگ خودم فاصله ام نیست

 

سی حسرت دیگر شده ام طعمه ی طوفان

 

تقدیر  من اینگونه رقم خورد از آغاز

 

امروز اگر میرسدش تلخ به پایان

 

 

تاوان تب وسوسه و خوردن سیبی ست

 

هر چند که آدم شده از کرده پشیمان!!!



تاريخ : سه شنبه 7 آذر1391 | 1 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

دلم میخواست  غزل بشه ولی فعلن  همین شد 

 

 

 اگر چه شاید بعد ها به شکل غزل بخوانیدش.

 

 

 

 

 

در  نی نی چشم تو  دو تا موش کوچولو

 

 

بر سینه ی تو رقص دو خرگوش کوچولو

 

 

ترسم که تمامت بکند از تب خواهش

 

 

آغوش من این ـ یک ذره آغوش  کوچولو.

 

 

 



تاريخ : سه شنبه 2 آبان1391 | 9 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 

 

 

من اینروزا  یه آدم عجیبم

 

من اینروزا حال خوشی ندارم

 

همش تو رو جای خودم میبینم

 

همش خودم رو جای تو میذارم

 

 

سرم پر از سنگینی سکوته

 

دلم پر گلایه های سرده

 

یکی نشسته تو مخم میکوبه

 

زمین داره دور سرم میگرده

 

 

 

یکی بیاد این قفس و  بشکنه

 

یکی باید  طنابمو  وا کنه

 

یه عاشق روانی ام  که عقلم

 

میخواد منو تو قصه رسوا کنه

 

 

نمیدونم  اهل کدوم قبیله م

 

خودم رو تو آینه نمی شناسم

 

بس

     

         که

 

                   دو راهی  سر راه من بود.

 

                  

 



تاريخ : پنجشنبه 30 شهریور1391 | 9 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

 


یک برش کوتاه از   آشفتگی یک مرد


مردی که خودش را در دنیای شما گم کرد



دلواپس و بی طاقت از پنجره خود را دید...


در باغ قدم میزد چون یک شبح شبگرد



نشناخت خودش را نه !! این فاجعه است آری



او را چه شده امشب بد بخت چه بد آورد!!



در کنج تماشایش یک روز زمستانی ست



در چهره ی پاییزی ش  یک توده هوای سرد



سیگار دهم را هم گیراند به  لبهایش



کبریت کشیدددددددددد  اما انگار به یاد آورد



او اهل چنین شهر  یخکرده ی قطبی نیست



اینجا همه دلها یخ اینجا همه  گلها زرد....










تاريخ : چهارشنبه 28 تیر1391 | 12 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا





تو چشمه ای آتش از   تنت   می ریزد  !!



زنبور عسل   از دهنت  می ریزد!!!



این جور که با موج زدن  می رقصی



ماهی سفید از بدنت  می ریزد



پر می زنی و  جهان پر از پروانه ست



با اینکه گل از پر زدنت می ریزد



سکر آوری و مثل شراب شیراز



صد حافظ مست از سخنت می ریزد



خوابیده ای و عطر تن تو ..... دارد



از پاره گی  پیرهنت  می ریزد



چون بطری عطری  که درش وا مانده


دائم هوس از  ریختنت میریزد!!






تاريخ : چهارشنبه 23 فروردین1391 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا


پانزدهم اسفند


43 ساله میشوم به همین راحتی.در تعارضی عجیب که دل و روحم


با موهای جو گندمی شده ام  دارد. درنگ میکنم که بهار از راه برسد 



که ورق  ورق  روزهای رفته را  برگردم. روزگار اما بی اعتنا به


دغدغه های من سرکش و بی پروا   میتازد و سهم من غباری


است همیشگی .  با این حال آنچه هنوز در من تازه است 


عاشقانه زیستن  و عشق ورزیدن به زیباییهاست.





وا میشوم در التهاب  دلنشین  دستهایت



چون غنچه ای که بگذرد از روح او  هرم  صدایت



ای آمده از سرزمین خوابهای رنگی من



با یک نگاه ساده در من جان گرفته  ماجرایت



باور کن آری یک شب برفی تو را در خواب دیدم



کاینجا  مرا آورده با خود دست آخر  رد پایت






وقتی نگاهت ایچنین از جان خود سیرم نموده ست



با من چه خواهد کرد ...ها  یک جرعه از عطر هوایت؟



وقتی که من طاقت ندارم یک نفس دور از تو باشم



کی میشود آسان برید از چشم با من آشنایت؟



همواره بعداز رفتنت میمیرد و هرشب  سراپا



چون نبض ققنوسی در آتش می تپد این دل  برایت



آری خدا از  من تو را هرگز نگیرد تا ببینی



هر شب چگونه میشوم تا شعله ی آخر  فدایت


**


ای جاده آخر این مسافر را کجایش می کشانی؟



کاینگونه در مه گم شده هم ابتدا هم انتهایت




تاريخ : شنبه 13 اسفند1390 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |




وقتی تمام سهمم از آسمان قفس بود



دیدی چگونه بالم در پشت میله فرسود؟!!



اینجاکسی به جز تو درد مرا  نفهمید



اینجا کسی به جز من بر رنج تو  نیفزود!



عمری به باد دادم خاکستر تنم را



شاید که پر بگیرم  از کوچه های  مسدود




دیدم غریبه هایی خورشید را شکستند




گم شد تمام  چشمم در آسمانی از دود


**

وقتی اسیر هستی  وقتی اسیر هستم



در پشت میله ها هم باید به فکر هم بود.



تاريخ : دوشنبه 24 بهمن1390 | 12 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

حکایت میر شکاک و ....

مردک حقیر هاشم زاده نامی در جواب من که میگویم:


آقا مگر پنجاه شصت نفر آدم



مسخره شما هستن ؟ میگوید  دنیا مسخره ماست.



معطل ماندن جلسه ی نقد و بررسی کتابی که قرار بود با



حضور میر شکاک و



همین مردک که به سفارش یوسفعلی  دعوت شده بود


پایانش  همین مشاجره


تلفنی بود.


کسی نیست بگوید مردک


نکند در توهمات مالخولیایی خود انتظار داشتی که  در ورزشگاه آزادی


جمعیتی منتظر شنیدن اباطیل  و مهملات شماباشند 


که با لحنی نا خوشایند


  همان جمعیت اندکی که  با من بمیرم تو بمیری رغبت


حضور در جلسه را  پیدا


کرده بودند به سخره گرفتی.


این بماند  که بیشتر از این را نه لیاقت داری و نه من  حوصله فکر کردن


   به حقیری


چون تو را دارم.


و اما جناب مستطاب یوسفعلی میر شکاک همگان بر اوضاع و


احوال نا مساعد


  شما آگاهند  که باد  رو به هر سو میوزد  شما رو به آن جانب دارید


و  البته آنقدر


هم مشاعر شما  تحلیل رفته که به ولی نعمتان خودنیز میتازید _


آنان که در قحط الرجال


  دهه شصت _ به شما و امثال شما نام و آبرویی دادند


که البته چون بسیار


بیشتر از آنچه بود  که گنجایشش را داشته باشید


  جز اندکی از آن باقی نیست.


با خود اندیشیده اید  که آیا شما را به خاطر دانایی و  شعور و ادب


میشناسندیا به دلیل فن بیان مثال زدنی شما



در هتاکی و اسهالی که در بد وبیراه گفتن



به این و  آن دچار شده اید؟



متاسفم از اینکه تاریخ ادبیات  این مملکت آلوده به نام شما



و تمام کسانی شده که



شما برایشان( حضرت آقا )شده اید. اوضاع شما که چنین است



پس وای به حال


ذغال  دور منقل  چینها یی که از  خا..های مبارک شما آویزانند.



البته بد نیست بدانید  که به توصیه مدیران بالا دست 



حاضر به دعوت از شما



   - شعبان بی مخ های- ادبی  شدم  و الا هیچگاه اعتقادی



به نوشته ها و گفته های



شما ندارم.






تاريخ : چهارشنبه 19 بهمن1390 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |


پرنده ها


کلمه بودند


وقتی  یاد گرفتم  بنویسم عشق


وقتی نام تو را


زمزمه کردم


از دهانم


پریدند.



تاريخ : یکشنبه 25 دی1390 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

آن   بت که خودت ساخته بودیش  شکستی



کافر ! تبر  از  بهر  درخت است  نه  معشوق!!!!




تاريخ : دوشنبه 28 آذر1390 | 12 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

کی؟ کجا؟ خیمه زند بر سر من  چتر پناهی دیگر؟


تا به دادم برسد پت پت  فانوس نگاهی دیگر!!


زیر  این بارش باران مداوم  چه کنم سقفی نیست


تا  امیدم نفسی تازه کند بر سر راهی دیگر


بعد تو  توده ی خاکستر  سردیست که از من باقی ست


بعد من برق تماشای تو و خرمن کاهی  دیگر!


به خدا  یک  شب اگر سر زده وارد بشوی  می بینی


غزلی سوخته در دفتر م از آتش آهی دیگر


عشق اگر  جرم و گناهست  قبول آه ... ولی بگذارید_


بنویسند بر آن  نامه ی من خط گناهی دیگر _


کامشب از اینهمه تنهایی و غمگینی خود میدانم


می رسد صبحدم از سمت سحر چشم سیاهی دیگر


تا در این گوشه دنیا که غم انگیز تر از هر جایی ست


پر شود خانه ام از قهقهه ی  گاه به گاهی دیگر.




تاريخ : یکشنبه 13 آذر1390 | 4 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |



تاريخ : دوشنبه 28 شهریور1390 | 2 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

نجوا



دخترم  شبا به چشمای بابات خواب نمیاد


آخه خواب به چشمای آدم بی تاب نمیاد


چهارم شهریور روز تولد  نجوا و همه ی دلخوشیهای


منه بیقراریهای روزگارمو در آرامش نگاه معصومش


در لبخند های  رها و آسمانی اش گم میکنم و  جز


آرزوی اینکه بتواند در دنیایی شاد و آزاد --  نه آنگونه


که ما -- زندگی کند  حرفی ندارم .



تاريخ : پنجشنبه 3 شهریور1390 | 2 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا

یه دوبیتی





بگو امشب قراره  ساعت چند؟



تو با من باشی تو میدون  دربند



فقط یادت نره با خود بیاری



دو تا بوسه دو تا رویا   دو لبخند!!



تاريخ : یکشنبه 2 مرداد1390 | 10 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

نقد عبدالر ضا شهبازی

ر

نگاهي به دفتر شعر « تو از يادم نخواهي رفت » سروده كورس احمدي

عبدالرضا شهبازي

واژه ي « غزل » در اين معني عشق بازي و سخن عاشقانه است . محور و مدار « غزل » در اين معني ، محتوا و درون مايه عاشقانه شعر است و به قاب و قالب آن نظري نيست ، يعني در اين كاربرد ، هر شعري كه از عشق سخن بگويد و بيانگر شور و شوق عاشق و درد و داغ او باشد ، يا شرح و گزارش جلوه و جمال و حسن و كمال و معشوق و يا شكوه و گلايه از بي مهري و جفا جويي او ، غزل خواهد بود . خواه قاب و قالب آن نيز غزل ( به معني امروز ) باشد يا قصيده و يا قطعه يا رباعي ... يكي از گواهان آشكار اين كاربرد را در منظومه ليلي و مجنون نظامي مي بينيم .

نظامي در اين منظومه به هنگام يادكرد شعرهاي عاشقانه مجنون و يا در اشارت به عاشقانه سرايي هاي او ، از تعبيرهاي گوناگوني بيت ، قصيده و غزل ياري جسته است . تعبير هاي او از يك چيز ( اشعار مجنون ) همراه با حال و هواي داستان ، نشانگر اين است كه خواسته نظامي از همه تعبيرها يك چيز است ، شعر عاشقانه . همان كه خود آشكارا آن را « بيت عاشقانه » گفته است :

مجنون ز شكايت زمانه

بيتي دو سه گفت عاشقانه

با اين مقدمه  به سراغ كتاب « تو از يادم نخواهي رفت » سروده كورس احمدي مي رويم و از دو ديدگاه عرفان و عشق نگاهي كوتاه به آن مي افكنيم . باشد تا خوانندگان جدي شعر امروز خود بيشتر و بهتر به زبان زيبايي شناختانه اين اثر پي برده و از آن لذت بيشتري ببرند.

احمدي در اين اثر توانسته با زباني يكدست و لطيف شعرهاي زيبايي را خلق كند و اين شعرها بيشتر نمودي عاشقانه دارد و اين عاشقانه ها هستند كه در آنها رگه هايي از عرفان وجود دارد.

عشق در شعر كورس احمدي نمودي خاص دارد و شما نمي توانيد غزلي از اين شاعر پيدا كنيد كه عاشقانه سروده نشده باشد و شايد خاصيت غزل همين است . عرفان در شعرهاي كورس احمدي نمودي روشن و مشخص دارد به طوري كه در بعضي از اشعار اين شاعر مي توان رگه هايي از عرفان ناب پيدا كرد، عرفاني كه امروز به گونه اي جهان بيني توحيدي دارد و ديرگاهي است به عنوان يك مكتب فكري – فرهنگي هم، پيروان و هواداران فراواني داشته و دارد و پژوهشگران و شاعران بي شماري را به خود جذب نموده است و حافظ چه زيبا در اين باره سخن گفته است :

بي معرفت مباش كه در من يزد عشق

اهل نظر معامله با آشنا كنند

نكته هايي كه بيان شد نشانگر اين است كه احساس عرفاني ريشه در روان ما دارد و با سرشت و فطرت ما آميخته است و البته روشن است كه شكوفايي و باروري آن همچون شكوفايي هر احساس ديگري، هم زمين مي خواهد و هم زمينه و هم به تقويت و هدايت نياز دارد . اگر زمين و زمينه نيابد خاموش و فراموش مي گردد و اگر تربيت و هدايت نبيند به كژ راهگي و بي راهگي فرو مي غلتد.

با اين نگاه به استفبال ابياتي از دفتر «تو از يادم نخواهي رفت» مي رويم .

اينك اي دوست ! كه در هستي من مي پيچد

مثل يك شعر رها تا همه سو فريادت

                                                                     «ص 24»

و يا :

اي جاده آخر اين مسافر را كجايش مي كشاني ؟

كاينگونه در مه گم شده هم ابتدا و هم انتهايت

                                                    «ص 15»

آري هم ابتدا اوست و هم انتها اوست ، او آغازگر است و اوست كه پايان دهنده سياهي و تباهي است ، اوست كه جاده را روشن مي كند و مسافر را به مقصد مي رساند و تنها اوست كه نجات دهنده انسان از شر است . اوست كه بخشنده است و اوست كه كوشنده است ، اوست كه انسان را از گمراهي نجات داده و از جاده مه گرفته زمان انسان را به روشني و نور هدايت مي كند و در هدايتش به سوي نيكي و خيرخواهي شكي نيست. اوست كه «هو الاول والاخر والاظاهر و الاباطن» است.

                                                                                                           «سوره حديد آيه 3»

از همه چيز و همه كس آگاه است و اوست كه در تن مرده آدمي روح مي دمد و او را زندگي جاودانه مي بخشد و اينگونه است كه احمدي در ابياتي از دفتر شعرش به زيبايي اين جاودانگي را بيان مي كند.

در تن مرده من روح دميدن با تو

                                   «ص 7»

و يا در جايي ديگر :

به شوق ديدنت با هر عذابي مي ستيزم

                                          «ص 14»

جسارت در بيان عشق يكي از ويژگي هاي شعر احمدي است او بي پروا نگاه عاشقانه اش را به انسان بيان مي كند بدون هيچ پوششي ، او عاشقانه به جهان پيرامون خود نگاه مي كند و از غم و اندوهي كه امروز در شعر اكثر شاعران جوان وجود دارد در شعر احمدي كمتر يافت مي شود.

او عاشقانه نگاه مي كند ولي خود را درگير عشق هاي خياباني نمي كند او مي خواهد با اين عشق نگاهي ازلي و ابدي به جهان داشته باشد ، او عاشقانه در پي معشوق خود است و از بيان اين عشق از هيچ كوششي دريغ نمي كند .

بي تو انگارکه اين پنجره ها ديوارند

باز با من سر لجبازي ديگر دارند

                                               «ص 23»

با تمامي لجبازي هاي معشوقش دست از سر او بر نمي دارد و از التهاب و آتش و درد مي گذرد و خود را به آب و آتش مي سپارد و آوارهاي ريخته شده از جور زمان بر روي شانه هايش را تحمل مي كند و با نگاهي عاطفي از فاصله ها سخن مي گويد و آرزو مي كند كه با نگاهي فقط نگاهي، اين فاصله ها از بين برود.

آرزوم است كه مي آمدي و دستانت

از ميان من و تو فاصله را بردارند

                              «ص 23»

او در پي فراموشي خاطره ها و يادها فرياد مي كشد و عاشقانه سر بر روي شانه هاي معشوق گذاشته و با جاني خسته در پي روزهاي قشنگي كه نويد مي دهد مي رود و در پاييز دنبال غنچه نشكفده اي مي گردد تا به دلبر خود هديه دهد و مي گويد :

اينك اي دوست ! كه در هستي من مي پيچد

مثل يك شعر رها تا همه سو فريادت

آن زماني نرسد ، بخت ز من برگردد

يك به يك خاطره هامان برود از يادت

                                          «ص 24»

در شعرهاي احمدي غير از عشق كلماتي چون تنهايي، غربت ، وحشت ، غصه، سردرگمي، ويراني ، اسيري و زنجير زياد به چشم مي خورد و اين كلمات وقتي در كنار تعابيري عاشقانه مي نشيند خوش مي درخشد و بار معنايي تازه تري در شعر ايجاد مي كند. به همين گونه است كه در شعر كورس بيشتر انرژي مثبت به خواننده تزريق مي شود تا ...

ديوانه تر از من كو از عشق بپرس اين را

از عشق كه مي بندد هر لحظه به زنجيرم

                                              «ص 29»

مي فرستم با دو تا پروانه و يك شعر تازه

تا دمار از روزگار غصه هاي خود درآري

                                                               «ص 32»

در پايان با آرزوي بهروزي و شادكامي براي اين شاعر معاصر ، اميدواريم كه در آينده  شاهد آثار بيشتري از ايشان باشيم.

 

 

 

 



تاريخ : پنجشنبه 23 تیر1390 | 10 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

شیدا



همش سر گیجه میگیرم



همش گم میشم این روزا



به شدت خسته م از هرچی



به سختی خسته م از هر جا







همش تو فکر اینم که



چشاتونو کجا دیدم



کدوم عکسه که می دونه



چه روزی با تو خندیدم








تو رو با خنده مینویسم



تو رو با گریه می خونم



یه عمره گم شدی در من



یه عمره در تو پنهونم






داری از یاد من می ری



چه بیرحمه فراموشی



ببین درد منو حتا



نمیفهمه فراموشی






همش سر گیجه میگیرم



نشونی هامو گم کردم



کمک کن از خودم رد  شم



به چشمای تو برگردم.



تاريخ : سه شنبه 14 تیر1390 | 5 بعد از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |

یه ترانه قدیمی




غم غربت منو



دل تو تاب نداره



سر راهم  کسی نیس



یه کم آفتاب بذاره



من پر از شکستنم



اونکه میشکنه  منم



کی صدامو میشنوه



تا کجا داد بزنم



تو نبودی و ندیدی



که گذشتم از زمستون



تو هوای من نمونده


جز صدای خیس بارون



دیگه کار من تمومه



قصه ی مردن برگه



پشت سر یه راه دوره



روبرو سایه ی مرگه



غصه ی دوری از تو


جونمو به لب رسونده



ساقه هامو کی بریده؟



شاخه هامو  کی شکونده؟



من یه عمره نا امیدم



مث یه درخت بیدم



خیلی وقته که شکسته م



خیلی وقته که بریده م



این همه تنهاییامو



رو به کی داد بزنم؟



اونکه میمیره برات



هنوزم خود منم.




تاريخ : چهارشنبه 1 تیر1390 | 11 قبل از ظهر | نویسنده : كورس احمدي |
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
        مطالب قدیمی‌تر >>


.: Weblog Themes By SlideTheme :.